Wie was: Octave Lapize?

Octave Lapize (Montrouge, 24 oktober1887 – Toul, 14 juli 1917) was een Frans wielrenner. Lapize was profwielrenner van 1909 tot 1914. Zijn grootste succes behaalde hij in 1910, toen hij niet alleen vier ritten in de Ronde van Frankrijk won, maar ook eerste werd in de eindklassering. Bij de Olympische Spelen van 1908 won de dove Lapize een bronzen medaille bij de 100 km wielrennen op de baan. Hij werd drie keer Frans kampioen op de weg, won drie keer Parijs-Roubaix (1909, 1910 en 1911) en drie keer Parijs-Brussel. Vanwege zijn haardos had hij de bijnaam “de krullenbol” (le frisé).

Tijdens de Eerste Wereldoorlog meldde Lapize zich als vrijwilliger bij het leger en werd hij ingedeeld bij de infanterie. Omdat hij zich meer aangetrokken voelde tot het avontuurlijke vliegen en uit bewondering voor de Franse vliegenier en oorlogsheld Georges Guynemer, meldde hij zich bij luchtmacht. Bij een routinevlucht op 14 juli 1917 werd hij plotseling overvallen door vier Duitse machines en werd hij nabij Flirey, Meurthe-et-Moselle neergeschoten. Hij raakte hierbij zwaargewond en overleed aan zijn verwondingen in het ziekenhuis van Toul. Hij werd begraven op het militaire kerkhof aldaar, maar in november 1917 werd hij, op verzoek van zijn familie, herbegraven in Villiers-sur-Marne.

Wie was François Faber?

 

François Faber (Aulnay-sur-Iton, 26 januari 1887 – Carency, 9 mei 1915) was een Luxemburgs wielrenner.Faber had een Luxemburgs paspoort, maar was geboren en getogen in Frankrijk en beschouwde zichzelf als Fransman. Zijn vader had de Luxemburgse nationaliteit en was geboren in het Luxemburgse Wiltz. Hij was gehuwd met een Française, geboren in Lotharingen. Hij had een oudere, zogenaamde “zoogbroeder“, Ernest Paul genaamd, die ook profwielrenner was. In zijn amateurtijd was Faber verhuizer en dokwerker.

Hij won, als eerste niet-Fransman en eerste Luxemburger in 1909 de Ronde van Frankrijk. Een jaar eerder was hij al eens tweede geworden in de Tour. In 1910 was hij opnieuw tweede in het eindklassement. In de Tour van 1909 vestigde hij een record door vijf etappes op rij te winnen, een record dat heden ten dage nog steeds bestaat. In totaal won hij 20 etappes in de 9 Tours waaraan hij deelnam.

Hij won de belangrijke wielerklassiekers Ronde van Lombardije, Parijs-Roubaix, Parijs-Tours (2x), Parijs-Brussel en Bordeaux-Parijs.

Zijn bijnaam in het peloton was “De reus van Colombes” vanwege zijn, voor een wielrenner, erg grote postuur (1,86 m), zijn gewicht (94 kg) en zijn afkomst uit Colombes.

Faber overleed in de Eerste Wereldoorlog. Als men de verhalen moet geloven was zijn dood zeer ongebruikelijk. In het begin van de Eerste Wereldoorlog meldde Faber zich aan bij het Frans vreemdelingenlegioen, waarna hij werd ingedeeld bij het 2e Regiment de Marche in Bayonne. Al spoedig werd hij bevorderd tot korporaal. Het verhaal gaat dat hij op 9 mei 1915 aan het front tijdens de slag in Artois bij Carency nabij Arras een telegram ontving waarin werd gemeld dat hij een dochter had gekregen. Door zijn gejuich zou hij zijn opgemerkt door een Duitse sluipschutter die hem neerschoot. Een ander, iets waarschijnlijker verhaal, is dat hij tijdens een gevecht tussen Carency en Mont-Saint-Éloi onder vuur werd genomen toen hij een gewonde collega uit de vuurlinie trachtte te halen. Zijn regiment verloor bij dit gevecht 1950 van de 2900 man. Faber werd postuum geëerd met de Militaire Medaille.

Geef een reactie