Weetjes van Joop

Wie was :Henri Cornet (september)

Henri Cornet (eigenlijk: Henri Jardry) (Desvres, 4 september 1884Prunay-le-Gillon, 18 maart 1941) was een Frans wielrenner. Cornet is nog altijd de jongste Tourwinnaar uit de geschiedenis. Hij won de Ronde in 1904 op negentienjarige leeftijd. Ook de manier waarop dit tot stand kwam, behoort tot de legenden van de Tour: vier maanden na het einde van de Tour werd Cornet, die eigenlijk pas als vijfde was geëindigd, alsnog uitgeroepen tot winnaar, nadat de als eerste geëindigde Maurice Garin ervan beschuldigd werd het parcours niet volledig afgelegd te hebben. De nummers twee, drie en vier, Lucien Pothier, César Garin en Hippolyte Aucouturier werden om eenzelfde reden gediskwalificeerd.Maar Cornet bleek geen eendagsvlieg. Hoewel hij zijn Tourprestatie niet meer kon herhalen, nam hij nog zeven maal deel; in 1908 werd hij nog verdienstelijk achtste.

Het klassieke werk ging hem ook goed af, in 1905 werd hij zowel in de marathonklassieker Bordeaux-Parijs als in Parijs-Roubaix derde. Hij won Parijs-Roubaix in 1906.

Desalniettemin had Henri Cornet een fragiele gezondheid, welke hem belette verdere successen te boeken. Hij stierf in 1941 aan een hartfalen.

 

Wie was :Henri Pélissier

Henri Pélissier(Parijs, 22 januari 1889Dampierre-en-Yvelines, 1 mei 1935) was een Frans wielrenner. Zijn bijnaam luidde Fil de fer, man van ijzer. Pélissier was beroepsrenner van 1911 tot 1926; zijn loopbaan werd onderbroken door de Eerste Wereldoorlog. In 1923 schreef hij de Ronde van Frankrijk op zijn naam.

Pélissier was een van drie broers (naast Francis en Charles) die beroepswielrenner zouden worden. Hij kreeg de bijnaam “Henri de Groote”. Hij begon in 1911 professioneel te koersen en boekte al voor de Eerste Wereldoorlog belangrijke overwinningen, waaronder in 1912 Milaan-San Remo en drie etappes in de Ronde van Frankrijk 1914.Hij stond bekend als een eigenzinnig en rebels coureur, waarvan het meest bekende voorbeeld wel zijn langdurige vete is met Henri Desgrange over de erbarmelijke omstandigheden waarin renners in de eerste jaren van de Tour moesten rijden.

Na de oorlog won hij in 1919 Parijs-Roubaix. Voorafgaand aan de editie van 1921 eisten Henri en zijn broer Francis dat hun sponsor meer zou betalen dan het schijntje dat renners tot dan toe ontvingen. Hun verzoek werd afgewezen en zij verkozen om zonder sponsor als onafhankelijken te rijden. Desgrange bezwoer dat ze nooit meer op de voorpagina van zijn krant l’Auto zouden verschijnen, maar die woorden moest hij schielijk inslikken toen Henri de wedstrijd won. Na weer zo’n ruzie in 1923 schreef Desgrange: “Pélissier zal de Tour nooit winnen. Hij weet niet wat lijden is.” Pélissier logenstrafte deze woorden door datzelfde jaar de Tour te winnen.

Pélissier stond berucht om zijn ruziezoekende en driftige aard, wat veelvuldig tot onmin met anderen in het peloton leidde en na zijn wielercarrière tot een snelle teloorgang in zijn privéleven. In 1933 pleegde zijn vrouw Leonie zelfmoord en twee jaar later schoot zijn nieuwe partner, Camille Tharault, Pélissier dood, nadat hij haar tijdens een ruzie met een mes had verwond. Zij schoot met hetzelfde vuurwapen dat zijn vrouw had gebruikt.

Hij was een fenomeen en super-crack. Hij wilde nooit verliezen, en om te winnen waren alle middelen goed. Hij was een volbloed en driftkop in de koersen.

Geef een reactie