Met heel veel van onze leden op pad in Limburg was het even afwachten hoeveel er zouden staan vanmorgen. Dat waren er toch nog 26. Waaronder op zijn 27,5 Henk Wallenstein. “Rust roest,” volgens Henk, maar al te fris zat hij er nog niet bij. Aan het eind een deskundige blik van HJ Lagerweij met als conclusie ‘vanmiddag nog even naar het ziekenhuis.’ Henk is er nog niet klaar mee maar…. goed dat hij er weer bij was! Beterschap Henk en hopelijk gaat het nu lukken!

Een ander blij gezicht. Willem Prenger onze ex – pennmr. Ex, anders zou je er wat van gaan denken. Een nieuwe Colnago, gegoten vanuit bladgoud. Mooie aanwinst zondermeer. Gefeliciteerd Willem!

Verder maar in één groep op pad. Pittig voor sommigen omdat het net…., maar uiteindelijk kwam iedereen mee. Tot vlak voor Zuidlaren. Stond een groepje bij ‘lek’ en het duurde en duurde. Toch maar ff kijken. Bleek dat Andre zijn derailleurwieltje verloren had. Door haviksogen van Henk K het wieltje in elk geval teruggevonden en toen zei HJ Nie dat hij er wel klaar mee was. “Opstappen, wie drukken die wel even noar n fietsenmokker.” En hoewel afgetraind zag ik dat niet zitten. Dus al mijn charmes in de strijd gegooid en met nogal wat takt een automobiliste toegesproken om Andre in Zuidlaren af te zetten, hoefden wij alleen maar zijn fiets mee te nemen.

Bij Steenbergen lukte het. Een echte deskundige erbij, maar het blijft Campagnolo nietwaar. (WP over Campagnolo: ‘zelfs het beste renpaard struikelt wel eens’) Maar plagerijen aan de kant, het werd prima gerepareerd en we konden verder. Aan t Nije Hemelriek een leuke koffiestop waar Bert Potze ons ter ere van zijn verjaardag maar even trakteerde allemaal. Thanks Bert en hij werd nog ff toegezongen.

Daarna voor de wind / schuin voor de wind naar huis. Arjan had zijn doop als wegkapitein met de route, bijna glansrijk geslaagd op één evaluatiepunten na, maar dat hebben we geëvalueerd.

Gezellige ochtend!

Foto’s op Google Foto.

Geef een reactie