Jümmetocht naar Barβel

Na een paar zaterdagen veel te heet of veel te slecht weer, leek het vandaag een stuk beter te worden en een mooie dag om te fietsen. Dus vanmorgen zo’n 24 bij de Meet voor de basisgroep. Onze voorzitter sprak de meute toe met enkele stichtelijke woorden en iets over gebak ja/nee. Dan kon Willem dat doorbellen naar de Italiaan waar we op de koffie gingen. Nou, voor een kopje Italiaanse espresso mogen ze mij wel wakker maken, dus met goede moed van start. Onze wegkapitein Willem Prenger had een route uitgezet van 120 km. Onze groepsdruktemaker Geert Oldengarm uit Pekela was er niet, dan is het gelijk een stuk rustiger in het peloton. Geert roept altijd hard en goed de routeaanwijzingen door naar de rest van de groep en met 24 moet je wat stem hebben. ’t Verhaal ging rond dat Geert zijn dak moest isoleren omdat de buren last zouden hebben van Geert’s herrie, daar kan ik me nou helemaal niks bij voorstellen 🙂

De andere Pekelders namen de routeaanwijzingen van Willem goed over, einde weg links werd: ‘dij kaant op’. Dat was het teken dat ze goed luisterden. Een klein deel van de route naar Barβel kwam me bekend voor van de Megatocht, maar het bleef een mooie route langs de Jümme en door het polderlandschap daar omheen. Net voor de koffie stootte Cees zijn achterband nog lek, wat in no time was verholpen door vele helpende handen. De koffie was wel uit een automaat, maar had Italiaanse roots, het gebak was gewoon Duutse plaatkoek. De uitbater maakte ons lekker met een keuzemenu aardbeien-, kaas-, pruimen-, en nog meer koek, maar toen hij kwam bezorgen was er alleen nog maanzaad plaatkoek. Dat was volgens hem dan wel weer goed voor de liefde; zo smaakte het ook en gelukkig werden we er niet stijf van.

Na de koffie werd de groep met 3 van de middengroep uitgebreid en gingen we terug naar Nederland. Willem heeft ons weer een fantastisch mooi stukje Duitsland laten zien. Of het kwam door het mooie weer, ik weet het niet maar iedereen onderweg groette. Of ze kennen Willem allemaal of ze hadden allemaal een vrolijke bui. De boeren die de koeien naar de weide aan de andere kant van de weg moesten brengen, wachtten even tot wij voorbij waren. Terug via de Meyer Werft, waar weer een schip in aanbouw was, ongeveer een kwart lag al in het water, via Rhede terug naar Bellingwolde. De complimenten voor Willem voor de mooie route waren niet op één hand te tellen, en terecht. Dit mag hij zeker nog een keer doen. Terug in Blijham even een kwartiertje uitgezweet en de fiets schoongemaakt. Die zat onder de koeienstront. Souvenir uit Duitsland.

Verslag door Olf Boesjes

WP: Het was geen Italiaan, maar iemand uit Kosovo die met zijn vrouw in Duitsland is beland en naast het Eiscafé nu ook een Hotel-Restaurant heeft overgenomen . In overleg met hem heeft hij ’s morgens nog verschillende soorten gebak geregeld. Tja, en dan is er niet voor iedereen aardbeiengebak.

 

Geef een reactie